Salderen stopt in 2027: wordt een thuisbatterij nu wél interessant?

Kort de feiten. Met de salderingsregeling wordt zonnestroom die je teruglevert aan het net op je jaarafrekening weggestreept tegen stroom die je afneemt, tegen hetzelfde tarief. Het net fungeert zo als een gratis, oneindig grote batterij — en precies daarom was een éigen batterij tot nu toe financieel nauwelijks te verantwoorden.

Per 1 januari 2027 stopt het salderen volledig, in één keer. Dat is vastgelegd in de Wet beëindiging salderingsregeling. Voor teruggeleverde stroom krijg je daarna een terugleververgoeding die tot 2030 wettelijk minimaal 50% van het kale leveringstarief moet zijn — het tarief zonder energiebelasting en btw. Reken in de praktijk op zo'n €0,04 tot €0,06 per kWh, tegenover ±€0,28 die je betaalt voor stroom die je afneemt.

Terugleverkosten, die veel leveranciers nu al rekenen, verdwijnen niet automatisch — maar ze worden per 2027 wel streng begrensd: alleen aantoonbare, uniform en transparant gefactureerde kosten zijn nog toegestaan, met de ACM als toezichthouder. Per saldo blijft de kern overeind: terugleveren wordt weinig waard, zelf gebruiken wordt de norm.

Zolang je saldeert, is elke teruggeleverde kWh evenveel waard als een verbruikte. Een batterij die je middagoverschot naar de avond verschuift, verschuift dan stroom die tóch al de volle waarde had — de besparing is vrijwel nul. Dit is geen mening maar rekenkunde, en het is de reden dat ik kopers in 2026 altijd voorhoud: verwacht dit jaar nog geen rendement van je batterij.

Vanaf 1 januari 2027 ontstaat er voor het eerst een echt prijsverschil tussen zelf gebruiken en terugleveren: pakweg €0,28 tegenover €0,04 à €0,06. Elke kWh zonnestroom die je batterij van teruglevering naar eigen gebruik verschuift, is dan zo'n €0,22 tot €0,24 waard. Dát is de nieuwe businesscase van de thuisbatterij.

Zonder batterij gebruik je zo'n 30 tot 40% van je opwek direct zelf; met een goed gedimensioneerde batterij stijgt dat naar 60 à 70%. Het verschil tussen die twee percentages — maal de waarde per verschoven kWh — is wat de batterij jaarlijks verdient.

Neem een huishouden met zonnepanelen die 4.000 kWh per jaar opwekken en een zelfverbruik van 35% zonder batterij. Daarbij plaatsen we een batterij van 10 kWh, geïnstalleerd voor pakweg €6.300. Zo'n batterij draait realistisch 200 tot 250 volle cycli per jaar en verschuift daarmee grofweg 2.000 tot 2.500 kWh van teruglevering naar eigen gebruik.

Mét saldering (2026): die verschoven kWh's waren toch al het volle tarief waard. De batterij bespaart je vrijwel niets — hooguit vermijd je wat terugleverkosten. Op een investering van €6.300 is het rendement dit jaar dus praktisch nul.

Zónder saldering (vanaf 2027): 2.000 à 2.500 verschoven kWh — waarvan na omzettingsverlies zo'n 90% weer bruikbaar is — maal €0,22 per kWh levert €400 tot €500 per jaar op. Bij €6.300 investering kom je dan op een terugverdientijd van ruwweg dertien jaar. Stuur je daarnaast slim met een dynamisch contract — goedkoop laden op daluren, ontladen op piekuren — dan kan het korter; reken je conservatiever, dan langer.

Dertien jaar is eerlijk gezegd nog steeds fors, zeker afgezet tegen een verwachte levensduur van tien tot vijftien jaar. Het einde van salderen maakt de thuisbatterij dus voor het eerst zínvol, maar nog geen gegarandeerd goede investering. De prijzen per kWh batterijcapaciteit dalen wel jaar op jaar — wachten heeft daardoor, anders dan bij zonnepanelen, geen grote nadelen.

Zonder zonnepanelen én zonder dynamisch contract valt er niets te verschuiven — dan verdient een batterij vrijwel niets terug, ook na 2027. Is je jaarverbruik laag (onder de pakweg 2.000 kWh), dan blijft de jaarlijkse besparing zo klein dat de terugverdientijd voorbij de levensduur schiet. En verwacht je binnen een paar jaar te verhuizen, bedenk dan dat de investering niet vanzelf meeverhuist in de woningwaarde.

Ben je overdag veel thuis en gebruik je je opwek al grotendeels direct? Dan is je zelfverbruik zonder batterij al hoog en valt er voor de batterij weinig te verschuiven. Kijk in dat geval eerst naar gedrag (grootverbruikers naar de zonuren) voordat je duizenden euro's aan opslag uitgeeft.

En één beperking geldt voor iedereen: een thuisbatterij overbrugt uren tot een dag, geen seizoenen. Je zomeroverschot bewaren voor de winter kan er niet mee — wie elektrisch verwarmt, lost het winterverbruik van een warmtepomp dus niet op met een batterij. Wees op je hoede voor verkopers die het einde van salderen gebruiken om je een batterij aan te praten zonder deze som te laten zien.

Een batterij zonder (voldoende) zonnepanelen is het paard achter de wagen: er valt dan alleen met dynamische prijzen te schuiven, en dat alleen draagt zelden een investering van duizenden euro's. De logische volgorde is dus: eerst je dak goed benutten, met een systeem dat is gedimensioneerd op je eigen verbruik in plaats van op maximale teruglevering — juist omdat teruglevering vanaf 2027 zo weinig oplevert.

Heb je al panelen met een fors zomeroverschot, dan is de batterij de voor de hand liggende volgende stap. Vertel het je installateur als je die stap overweegt: een hybride omvormer die batterij en panelen samen aanstuurt is netter en vaak goedkoper dan later een losse batterij-omvormer toevoegen.

Rijd je elektrisch en staat je auto regelmatig overdag thuis, dan heb je al een batterij — een van 60 tot 80 kWh zelfs, een veelvoud van een thuisbatterij. Je zonoverschot in de auto laden in plaats van terugleveren levert vanaf 2027 hetzelfde voordeel per kWh op als opslaan in een thuisbatterij, zonder de investering van duizenden euro's. Voor huishoudens waar de auto op zonuren thuisstaat is dát vaak de eerste en goedkoopste stap.

De thuisbatterij blijft interessant voor wie de auto overdag elders heeft staan, of wie ook zijn avondverbruik in huis uit eigen opslag wil dekken. En bidirectioneel laden — waarbij de auto het huis kan voeden — kan die twee werelden op termijn samenbrengen, al is het aanbod daarvoor in 2026 nog beperkt.

Voor de volledigheid: het einde van salderen brengt géén subsidie met zich mee. Er is in 2026 geen landelijke subsidieregeling voor thuisbatterijen, en die is ook voor 2027 niet aangekondigd — de businesscase moet dus op eigen benen staan. Wel kun je in specifieke gevallen de btw terugvragen, namelijk als je met de batterij aantoonbaar handelt in stroom via een dynamisch contract; puur privégebruik komt daar niet voor in aanmerking. Hoe dat precies zit, lees je op mijn subsidiepagina.

Ook goed om te weten: een batterij levert naast geld nog twee dingen op die in geen enkele terugverdiensom staan — minder afhankelijkheid van tarieven die je leverancier elk jaar kan wijzigen, en desgewenst noodstroom bij een storing. Financieel mag je daar niets voor rekenen, maar voor sommige mensen weegt het wel mee.

Het einde van de salderingsregeling per 1 januari 2027 geeft de thuisbatterij voor het eerst een echte businesscase: €400 tot €500 per jaar in een gemiddelde situatie met flinke opwek, en meer voor wie er een dynamisch contract slim bij inzet. Tegelijk blijft de terugverdientijd met ruwweg dertien jaar fors, en zijn er situaties waarin de som ook na 2027 gewoon niet rondkomt.

Mijn advies: reken je eigen situatie na in plaats van op de saldering-paniek van verkopers af te gaan. Heb je fors zomeroverschot, blijf je in dit huis wonen en kun je een dynamisch contract combineren, dan is 2026 een prima moment om je te oriënteren — de winst begint immers per 1 januari 2027. Twijfel je, dan kost wachten bij dalende batterijprijzen weinig. Mijn gratis keuzehulp rekent het voor jouw verbruik en opwek door.